رسیدن عید نوروز همیشه بهانه ای است که همه یاد ها و آرزو ها و مهربانی ها  در کنار لبخند های پر نشاط و صمیمیت نگاه ها جمع شود تا یکدیگر را به خاطر بیاوریم...اینجا بهار بهانه ای بیش نیست ! اگر عید ما در پاییز هم بود باز هم جشن می گرفتیم و برای هم آرزوی سلامت و سعادت می کردیم . ای کاش فقط ایام عید به یاد بهار نباشیم و تنها روزهای عید به یاد یکدیگر !
گروه ساندویچ هر چند به تازگی صفحه سیاه می کند اما برای شما آروزی طولانی ترین سلامتی و کهنه ترین صمیمیت ها را دارد.
بچه های وبلاگ گروهی ساندویچ هر یک با تبریک سال نو برای شما نوشته اند :

به احترام درخت که عریانی تنش را در حجاب سبز می پوشاند بهار را می پذیرم.گرچه دوستش ندارم که رنگ رنگ است و بی وفا!

مار خوش خط و خالی است این بهارببین چگونه زمین را رنگ میزند و بعد رهایش میکند!دوستش ندارم اما به رسم مهر به آیین زمین آغوشم را به رویش می گشایم می گذارم تا در دلم خانه کند....و اینچنین به انتظار فصل یکرنگی فصل سپیدی و پاکی می نشینم!

کچاب

به نظر می رسد هر کس بخواهد در یک خانواده ، لحظه ای تنها باشد ، گناهکار است !

                                                                                  بخشی از کتاب دفترچه ممنوع
                                                                                     نوشته آلبا دسس په دس

 دفتر چه ممنوع ، خاطرات چند ماه از زندگی زنی است که همسرش او را در لابلای روزهای تکراری ، دغدغه ها و مشکلات روزمره زندگی گم کرده و فرزندانش به بهانه تولد در نسلی جدید از موضع قدرت به او می نگرند.
"والریا" شخصیت اصلی کتاب که داستان از زبان او روایت می شود نمادی از مادران و همسرانی است که با به دوش کشیدن بار مسوولیت زندگی سعی در فراهم کردن راحتی و آسایش خانواده شان دارند و هر گونه لذت شخصی را گناهی نابخشودنی در مقابل آنها می دانند.
آنچه والریا را متوجه می کند که در روزمره گی های همسرش(میشل) گرفتار شده و در جنگ و جدال با دخترش(میرلا)به عنوان نمادی از نسل جوان که زندگی را دیگرگونه می بیند در حال غرق شدن است ، نوشتن و دقیق شدن بر آنچه است که طی روز در اطرافش می گذرد.وی ناگهان در می یابد در خانه هیچ چیز ندارد که متعلق به خودش باشد...نه اتاقی...نه زمانی...و نه چیز کوچکی مانند یک دفترچه !
دفترچه ممنوع زندگی مادران و پدرانی را نقل می کند که تصور می کنند به دلیل بچه دار شدن باید تمام وقت خود را به فرزندان و چرخاندن چرخه اقتصادی زندگی اختصاص دهند. آنها همیشه از اینکه کمی گردش و استراحت کنند و به بقیه بگویند ، می ترسند ؛ گویی با گذشت سال ها ، دیگرمفهومی برای عشق وجود نخواهد داشت.
والریا به عنوان همسر و مادر با نوشتن در دفترچه مجبور می شود برای پنهان کردن آنچه حق اوست به سادگی دروغ بگوید و اینجاست که حس می کند زندگی اش به مرحله ای رسیده که لازم است آن را مرتب کند ؛ مثل مرتب کردن کشویی که مدت هاست به آن رسیدگی نشده است.
داستان دفترچه ممنوع با بی رحمی ، قدرت پایه های محکم خانواده را با واقعیاتی ساده در هم می شکند و نشان می دهد علی رغم اینکه به نظر می رسد هیچ کجا امن تر از کانون گرم خانواده نیست ، آدم ها چقدر در یک خانواده تنها هستند اما تظاهری ساده به یگانه بودن می کنند.دفترچه ممنوع به طعنه می گوید : این یک حقیقت است که زندگی خصوصی ما برایمان خیلی با ارزش است اما مجبوریم همیشه تظاهر کنیم که برایمان اهمیت ندارد.
آنچه در اذهان حک شده این است که در خانواده همه اعضا باید نشان دهند هیچ چیزی مهم تر از خانواده و اعضای آن نیست و در هر زمانی ، روال زندگی خانواده مورد تائید آنها است.اما این تظاهری ساده لوحانه بیش نیست که تک تک ما از آن با خبریم و زمانی که بخواهیم تظاهر را کنار گذاشته و در واقعیت عصر خود زندگی کنیم ، تبدیل به عضوی قدر نشناس می شویم که تنها شایسته طرد شدن است.
در این میان وضعیت اقتصادی خانواده نیز موضوعی است که عامل دامن زدن به جدال ها...غرق شدن هر روزه در دغدغه معاش و ... است.
نویسنده دفترچه ممنوع که خود نیز زنی ایتالیایی است با راوی قرار دادن والریا به عنوان زنی که وظیفه مادر بودن ، همسر بودن و کارمند وقت شناس بودن را بر دوش می کشد ، قصد دارد نقش تاثیر گذار زنان را در خانواده به تصویر بکشد و نشان دهد حتی یک مادر فداکار ، یک همسر عاشق و یک زن کارمند نمونه نیز انسانی است با ساده ترین حقوق ...مثل زندگی کردن ! نویسنده به طعنه گوشزد می کند مادران هم باید زندگی کنند.
خواننده به وضوح در می یابد هجوم مشکلات چگونه عشق را تبدیل به عادت می کند و پدر و مادرها با بچه دار شدن از رفتار عاشقانه خود خجالت می کشند و عاشقی را دیگر حق خود نمی دانند....و به مرور زمان گویی آنها خواهر و برادرند ! و چقدر احمقانه است که یک خواهر و برادر بخواهند وفاداری عشاق را از هم طلب کنند.
اما داستان کشمکش والریا به عنوان مادر با فرزندان خود به سادگی به خواننده تفهیم می کند فرزندان به پدران و مادران ، ایمان ندارند چرا که از نسلی دیگرند !
والریا ما بین نسل جدید(دنیای دخترش میرلا) و نسل قدیم(دنیای سیاه و سفید مادرش) مانند مهره ای سرگردان می چرخد و احساس می کند هیچ یک از این دو نسل او را درک نمی کند و او در برزخ بین این دنیاها دست و پا می زند.اینجاست که ترس و اضطرابی که مادران از تغییر دنیا و نسل برای فرزندان خود دارند کاملا توجیه می شد ؛ گویی رفتار ، افکار ، ایده و اهداف فرزندان برای مادرانشان عجیب می شود.
دفترچه ممنوع عامل این جدال دایمی بین فرزندان و والدین در این می داند که شاید هیچ یک از والدین نمی خواهند قبول کنند آنچه به راستی فرزندان را در مقابلشان به قیام وا میدارد ، برای خود آنها هم پیش آمده است.
دفترچه ممنوع متفاوت بودن رابطه مادر با فرزند پسر و دختر را به ظرافت در قالب جملاتی ساده به خواننده تفهیم می کند و در قسمت های پایانی داستان ، خواننده به سادگی می تواند متوجه شود چرا مادر بیش از آنکه با پسرش در کشمکش باشد با دخترش در جدال است ؛ مارد و دختر هر دو زنانی هستند که دنیای زنانه را می شناسند ، هیچ کدام به هم اعتماد نمی کنند چرا که بیراهه ها را خوب می شناسند.اما رابطه مادر و پسر به لحاظ ناشناخته بودن دنیایشان ، امن تر به نظر می رسد.
والریا به عنوان مادری که هر کاری توانسته برای فرزندانش انجام داده ، هنگامی که متوجه می شود دخترش او را محرم خود نمی داند در دفترچه اش می نویسد : دردناک است که انسان همه زندگی خود را صرف فرزندان کند سپس بفهمد که درست تنها کسانی که مورد اعتماد آنها نیستند همان پدر و مادر است.
در این کتاب هر چند نقش میشل به عنوان همسر ، کم رنگ است اما در واقع همین کم رنگ بودن است که به یاد والریا می اندازد سال هاست زندگی نکرده است.
در حالی که زن راوی داستان درگیر رابطه ای عاشقاه شده که خلا کم رنگ بودن همسرش را پر می کند و با خود فکر می کند شاید بهتر است یک زن برای این که خوشبخت باشد به کسی متعلق باشد ، همسر وی روزها را به دنبال دنیای گمشده پشت سر می گذارد و والریا را تنها مادر فرزندان و زن خانه اش می داند که باید به فکر پختن غذا و شست و شو باشد . برای او عشق بهانه ای است که پس از گذر سال ها و بزرگ شدن فرزندان نشان دادنش گناهی بیش نیست ...فارغ از این که عشق وجود ندارد و باید آن را روزانه به وجود آورد و بعد در بلندترین نقطه آن ایستاد !
دفترچه ممنوع شاید داستان زندگی توست...شاید داستان روزهای تنهایی مادر توست ...داستان دلخوری ها و جدال های هر روزه تو و مادرت و یا خیال پردازی های پدرت ! امروز شاید تو میرالا ( دختر ) و مادرت والریا باشد...اما فردا تو میرلایی هستی با کودکی در آغوش که میرلا است.